http://www.jlorozco.com Blog es-ES control@lugonet.com Sun, 07 Feb 2010 09:00:00 GMT http://www.jlorozco.com/index.asp?id=426 07/02/2010.- Non nego o carácter científico das enquisas e dou por suposto que cando se publican responden a eses criterios. Pero aínda así doulles só unha pequena parte de razón na miña vida política diaria. Dígolles sempre aos meus compañeir@s unha frase moi socorrida pero que por experiencia non deixa de ter o seu aquel: “ a mellor enquisa é coñecer os resultados das urnas o día da festa democrática das eleccións”. E porque a miña posición de escepticismo?. Non é a primeira vez que a explico. Son dos que penso que as enquisas poden medir un estado de opinión nun momento determinado, motivado por moitas circunstancias, pero que a realidade política e tan cambiante e hai tantas “circunstancias”, que o que hoxe nos parece negro, mañá é branco e pasado gris. E esas circunstancias forman parte da vida do ser humano que é quen responde as enquisas e quen o final vota o día “D”. E o ser humano vai formando a súa opinión de moitas maneiras e na medida que a democracia avanza e a formación política mellora, a liberdade aumenta en progresión xeométrica. E esa liberdade non é mensurable, nin tan sequera estatisticamente. E por iso as enquisas “fallan” e o pobo cando vota en democracia nunca se equivoca. Por iso sempre hai que traballar. E máis cando se acepta voluntaria e libremente o traballo que hai que desenvolver, cousa que en Política sucede sempre porque a ninguén obrigan a estar aquí. Ver as enquisas, si; ver as tendencias que marcan, si; pero facerlles un seguidismo ao pé da letra, paréceme insensato. Por moi grande que sexa a mostra; por moi grande que sexa a correlación, sempre queda a persoa que sabe tomar as decisións e que as pode cambiar nun momento por moitas e raras razóns. Queda máis dun ano para as eleccións municipais; queda moito traballo que desenvolver, pero queda sobre todo o máis importante: facer un proxecto da cidade coa xente para que cada un deles se note protagonista do futuro. Por iso hai que agradecer moito o apoio dos que están aí e confían no proxecto que saben sólido e de futuro. Por iso contamos con eles porque así síntense integrados. Que sondeo mide iso?. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=425 31/01/2010.- Son dos que penso que en política, cando menos na política municipal, se está para resolver problemas, grandes e pequenos, pero sobre todo para aventurar os desafíos e os retos que a sociedade ten formulados. Aventuralos e buscar fórmulas, mediante a xestión, de darlle solución ou cando menos de encarrilalos. Por iso é tan importante ter en conta que é preciso o acordo de moitos para chegar ás solucións precisas. Hoxe non é posible que un só, por moi importante que sexa a administración ou a empresa a quen represente, poida ser quen de estar en todo, buscar solución para todo ou conseguilo todo. Máis que nunca é preciso, cando menos, poñer en común ese “común denominador” que debe haber en todas as sociedades avanzadas, nas que pese as diferencias, sempre hai puntos de encontro e de traballo. Nunca se pode vivir do pasado nin nos podemos recrear nel. O pasado está feito e poderemos aprender del só para non equivocarnos e non cometer erros nese futuro que temos que facer, que xa se teñan cometidos. Por iso o político necesita esa constante posta o día, ese repensar constantemente a sociedade na que vive, co fin de programar as actividades que sexan necesarias. Nese repensar ten que ter moi en conta as opinións dese “común denominador” e ser capaz non só de ilusionar senón tamén de ilusionarse. Nese deseño é evidente que hai que ser ambiciosos. Cos pés na terra, si, pero con ambición de que as cousas se poden conseguir cando se poñen os medios, o esforzo, as ganas, o día a día do traballo, sempre moito traballo. Esta si que é a miña experiencia, pero diso falaremos noutra ocasión. Pero non hai que esquecer algo importante: as cousas pequenas. Tamén forman parte da vida diaria de moitas persoas, das necesidades reais de moita xente que, confiando no futuro, queren que o pequeno o máis inmediato, o urxente que se transforma en importante, teña solución. Así é a vida e así somos. Por iso non hai que ter só ensoñacións. Hai que vivir pegados a realidade, á xente, para non darnos un golpe na esquina, digo nas urnas. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=424 24/01/2010.- Esta semana foi pródiga en acontecementos, espero e desexo que positivos, para o turismo en Lugo. Voume referir a eles dun xeito breve. En primeiro lugar deuse o visto e prace por parte dos tres grupos políticos do Concello a unha vella aspiración: iniciar os trámites a fin de constituír unha empresa mixta de Turismo con maioría de capital Municipal e que conte coa participación de socios do sector sen ánimo de lucro (de haber dividendos sempre serían para investir na empresa), para xestionar, dinamizar e mellorar o sector dentro do Concello. Suspiramos sempre por profesionalizar o desenvolvemento municipal do sector que comeza a ter unha certa relevancia na vida económica de Lugo. É importante facelo da man do empresariado da hostalería porque ninguén como eles coñecen ese mundo económico. Aspiro a que o ano que ven podamos levar e negociar nas feiras de turismo paquetes turísticos que fagan referencia o noso Concello. En segundo lugar asistín a inauguración de FITUR, unha das feiras internacionais de Turismo máis importantes a nivel mundial. Estamos representados no pavillón de TURGALICIA que este ano está dedicado sobre todo o Xacobeo. Penso que a unión fai a forza e se Galicia é hoxe un producto turístico de primeiro orde, é bo sumar sinerxías co fin de favorecer ese todo e favorecerse do todo. E en terceiro lugar, e relacionado con FITUR, presentamos o Lugo10, que é o emblema que este ano debe levar a cabo a nosa cidade con motivo do décimo aniversario da proclamación da Muralla como Patrimonio Mundial. Queremos que sexa un emblema feito por todos, tal como sucedeu con tanto como se fixo para a declaración da Unesco do ano 2000. Por iso estamos a chamar a todas as “portas” de Lugo, a fin de que tanto canto se faga por todos no conxunto do Concello neste ano, leve o nome de Lugo10. Pero sobre todo queremos incidir fóra dos nosos límites para que Lugo, precisamente pola súa Muralla e polas outras excelencias que o conforman, sexa máis coñecido e por iso máis visitado. É un labor de TOD@S. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=423 19/01/2010.- Desde hai un tempo moitos comercios, bares e outros espazos comerciais do centro da cidade están a facer unha remodelación externa das súas fachadas, aproveitando unhas subvencións do “Plan Urban” que xestiona o Concello. Ata de agora son 55 os que estiveron ou están mans na obra. Hai en total, sumando a cantidade do ano 2009 e 2010 , 650.000 € a tal fin. A finalidade é fundamentalmente poñer a todos eses establecementos de acordo coas normas que se sinalan no Plan especial de rehabilitación (Pepri) que está aprobado para o centro e o seu contorno. É certo que o Plan leva aprobado desde o ano 1997 e por certo vai empezar a ser revisado, pero non é menos certo que ata á concesión ao Concello do Plan Urban non tiñamos a oportunidade de subvencionar ata o 50% as obras a realizar. Hai outras moitas cidades españolas que xa fixeron o seu labor. Unha delas é Salamanca. caso paradigmático de cidade que coida e respeta o seu centro. É verdade que é bo seguir o exemplo dos mellores, pero Lugo debe atopar o seu propio modelo que faga cada día á cidade e o comercio lucense máis atractiva para os lucenses e para todos aqueles que nos visiten. Hai algún problema no inicio deste traballo pero nada que non se poda arranxar a través do diálogo e do debate racional. É normal a resistencia porque todo cambio sempre invita a incertidume e non é menos certo que os momentos económicos son os que son. Pero as melloras, aínda que só sexan estéticas, sempre axudan aos establecementos que serven ao público. E colaboran a ter unha cidade en mellores condicións. E senón vexan unha foto de unha óptica do pasado sábado no diario local. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=422 10/01/2010.- Nestes días vivimos unhas xornadas de neve como non se recordaba nin na nosa cidade nin noutros lugares da provincia. Cando menos hai que remontarse a vintecinco anos atrás. Non estamos afeitos a este fenómeno porque non é o habitual no noso inverno. Si que sempre neva pero non nin na cantidade nin do modo que o fixo. Por iso distorsionou a nosa vida diaria e produciu algunha incomodidade xa non só na cidade senón tamén nas vías principais de comunicación da provincia. Estou convencido que todas as administracións competentes puxemos os medios humanos e mecánicos precisos para que esas incomodidades foran as menos posibles. Desde hai tempo no Concello temos un protocolo de actuación para estes casos que desenvolven a Policía Local, Protección Civil e Urbaser, empresa concesionaria do servicio de limpeza. Son testemuña de excepción, xunto cos Concelleiros respectivos, do seu traballo, da súa dedicación e tamén do seu afán de servir á sociedade, algúns por nada, e outros para cumprir co seu deber. Non se chegou a todo e a todos porque a pesar das previsións non hai que esquecer que o Concello ten 332 quilómetros cadrados, mil quilómetros de pistas rurais e moitas rúas, beirarrúas, rotondas, entradas etc..etc. Podemos dicir que a pesar das dificultades ás 11h. do venres a cidade estaba operativa na súa maior parte e desde moito antes os centros neurálxicos da mesma. Estamos dispostos a avaliar todo o operativo e modificar e mellorar todo o que sexa preciso, cousa que seguro que levará a un maior gasto en materiais que logo só se usarán en determinadas circunstancias. Non hai nada humano que non poda ser mellorado. Pero hai algunha circunstancia persoal que é difícil que o poida ser porque aquel que confunde a crítica política co insulto e co chascarrillo descalificador, e lle dá éxito porque sempre atopa algún altofalante que o segue, vaise crer sempre que posúe a razón e ata que o fai ben. Refírome o insulto dirixido por un dos portavoces, non sei de que, do PP no Parlamento Galego, sen dúbida detrás dunha boa estufa de calefacción porque está de vacacións, que se dirixiu aos Alcaldes de Santiago e Lugo, dicindo que nese día estariamos facendo bonecos de neve. Non Sr. Fernández Miranda, non, estábamos coa nosa xente, cos que traballaban para remediar a situación e cos que a sufrían, como é a nosa obrigación, desde as primeiras horas da mañá e deitándonos pola madrugada. Ademais ese día, precisamente ese día, púxose en marcha unha nova dotación ao servicio dos veciños de Lugo. Por iso, e por outras moitas razóns, a xente nos elixe e non como a outros que son eternos candidatos e para ser algo téñense que esconder nas listas ao Parlamento. Non serei eu quen critique o estado das estradas de Xunta. Xa dixen que seguro que todas as administracións fixeron o posible para poñelas nas mellores condicións. Só os irresponsables que se sinten impunes detrás dun micro dun medio público, póñense a insultar os demais. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=421 03/01/2010.- Están aprobados os orzamentos municipais para o ano 2010. Xa se dixo que son uns orzamentos fundamentalmente sociais porque nestes momentos é necesario cumprir unha das primeiras misións que debe ter un Concello como é a de atender ás necesidades humanas máis próximas. O aumento é importante xa que os dereitos sociais nestes momentos así o requiren. Un goberno de progreso e solidario non pode deixar que sexa o simple mercado quen regule as prestacións. Desde as administracións públicas tense que procurar, vixiando moito os medios, unha regularización social que a crise está a desequilibrar sempre en contra dos que sofren a historia. É o ano que conmemoramos o décimo Aniversario da Declaración da Muralla como Patrimonio Mundial Ten que servir para que entre todos demos un novo impulso á cidade e sexa máis coñecida e visitada, aproveitando ademais o Xacobeo. Tamén imos ter un cumio de cidades Latinoamericanas, do Caribe e de Europa sobre drogas, como un acto paralelo á Presidencia Española da Unión Euopea. No conxunto do Concello vanse realizar obras importantes, a pesar de que estamos a vivir nunha incerteza económica que desexamos pase pronto. Son froito do remate do Primeiro Plan Zapatero e de o comezo do segundo (máis de oito millóns de euros xa que dous se empregaron para gasto social); das obras que están licitadas e non comezaron, ( Biblioteca de A Piringalla, Delegación de Policía e Protección Civil, rehabilitación do vello cárcere, Praza de San Marcos): das que farán outras administracións e das que están nos propios orzamentos. Como é o noso obxectivo político son obras que se desenvolverán no Centro (Plan Urban), nos barrios e na zona rural. Hai que equilibrar servizos e dotacións para que os veciños posúan igualdade de dereitos independentemente onde vivan. Van continuar as obras das Autovías Lugo-Santiago e Lugo-Ourense, nas que se está a traballar a bo ritmo no conxunto do Concello; vaise continuar traballando na nova ponte que de seguir así vai adiantar os seus tempos; inauguraremos o desdobramento da Avenida de Madrid desde A Tolda ata a Praza do Rei co que culminaremos un convenio con Fomento que posibilitou arranxar todas as travesías dese Ministerio o seu paso por Lugo dando unha nova imaxe á cidade; inauguraremos a nova depuradora que nos vai poñer, xunto coa potabilizadora, dentro das cidades españolas mellor preparadas de cara a un desenvolvemento sostible. Comezarán as obras de adecentamento das “folganzas” dos terreos de Fomento nas entradas da cidade e asinaremos o convenio para arranxar a antiga N-VI en Nadela e a antiga N-530 en Calde, cuxos proxectos están rematados. Comezarán os traballos técnicos para o proxecto da Estación Intermodal e as obras da segunda fase do abastecemento de auga.. Van continuar as obras no Plan Paradai por parte de Deputación Provincial e da Xunta, e do parque empresarial de As Gándaras, así como espero a contratación do tan ansiado auditorio na parcela conveniada na Acea de Olga e do proxecto do centro da Romanización no cuartel de San Fernando. Desexo que se solucionen todos os problemas para a construción da pasarela sobre o Miño. E espero con ansia a inauguración do novo Hospital no que os lucenses fixemos un enorme esforzo económico, cedendo os terreos, máis de 160.000 metro cadrados e investindo sete millóns de euros nos servizos e rúas perimetrais. Vai ser un bo ano no que o Concello segue esa senda de modernización e progreso que comezou hai tempo. Unha senda que fai que cada día a cidade sexa máis xusta e igualitaria e por iso máis competitiva. Unha cidade que acolla a todos aqueles que nacemos ou vivimos nela e na que queremos desenvolver o noso proxecto de vida. Non me dirán que non é un traballo apaixonante. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=420 27/12/2009.- Días pasados presentouse no Concello o Plan de Mobilidade para o Concello de Lugo, realizado pola empresa “Agencia de Ecología Urbana” de Barcelona que tamén realizou os Plans de Barcelona, Vitoria, O Ferrol e está redactando o de A Coruña. A partir do próximo mes iniciaremos unha serie de foros cidadáns, presididos por aquelas persoas que se designen por consenso entre os membros do Comité Executivo que formaremos os tres partidos que estamos na Corporación. Desexo que nos debates participen moit@s lucenses e que estudien e modifiquen o proxecto. Só será posible se ten un axeitado consenso social e político. Animo a traballar por un documento ambicioso e chegar ao consenso preciso para a súa implantación. Trátase de construír un Lugo neutro de emisións e unha nova ordenación que reduza a dispersión e fomente o protagonismo do cidadán no espazo público. Este documento responde aos obxectivos que se inclúen na “Estratexia de Medio Ambiental Urbano” e o “Libro Verde del Medio Ambiente Urbano”, aprobados pola “Red de redes para el medio ambiente urbano” e o Ministerio de Medio Ambiente. Entre as propostas recollidas no plan atópanse as seguintes: 1. Humanizar a cidade e mellorar a súa habitabilidade 2. Aumentar a calidade do espazo público en termos de accesibilidade 3. Reducir o impacto ambiental da contaminación e o ruído nas rúas 4. Mellorar a imaxe visual no contorno da Muralla 5. Redefinir as redes de transporte público de cara a mellorar a eficiencia do sistema en termos de accesibilidade e cobertura 6. Reorganizar o tráfico de forma que o vehículo de paso transite a través dunha rede viaria básica liberando as vías secundarias 7. Consolidar unha rede de bicicletas que estableza unha serie de eixes principais e percorridos, de cara á máxima utilización da bicicleta como medio de transporte urbano 8. Configurar unha rede peonil que minimice a coexistencia do peón co vehículo privado e permita conectar a pé os principais puntos de interese da cidade 9. Identificar as demandas infraestruturais de aparcamento e de espazos necesarios para a xestión de carga e descarga de mercadorías As propostas potencian os modos de desprazamento máis sostible, é dicir, preténdese reducir o número de viaxes en transporte privado en beneficio do transporte público, a bicicleta e a pé. Tamén se debuxa un novo espazo público con un reparto para os seus usos e funcións distinto ao actual. Coas propostas, o 46% do espazo público viario destínase ao peón, mentres que hoxe en día o 71% está reservado para os usos do coche. Isto supón que o cidadán se sinta outra vez como tal, xa que volve ocupar a maioría do espazo público sen restricións. Téndese a un espazo público de gran calidade, con menos ruído, sen tanta contaminación, máis seguro e atractivo e que potencie o contacto e a convivencia entre persoas de calquera idade e condición social. O cidadán xa non é só peón, a rúa xa non é só un lugar de paso, é un lugar sobre todo de estancia e convivencia onde poden desenvolverse a maioría das funcións urbanas e sociais. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=419 20/12/2009.- Os resultados da “Cumbre del Clima” que se celebrou en Copenhague na semana pasada foron máis ben escasos. Pechouse, despois de longas horas de pesadas reunións, cun acordo asinado por Estados Unidos, China, India, Brasil e Suráfrca e que logo foi aceptado pola UE. Algúns países, pequenos, pero con unha gran carga ideolóxica, marcháronse dando un forte “portazo”. No texto non hai nin cifras de reducción de emisións nin se garante a verificación das mesmas. Os países máis desenvolvidos ou que están en clara expectativas de facelo non quixeron dar o seu brazo a torcer e po iso só se chegou a ese comunicado de tres páxinas que ninguén quere adoptar como seu e que ningún dos que o negociaron quixeron falar do mesmo ao final da maratoniana reunión. Hai un dato positivo que é que todos queren que a temperatura non suba máis de dous graos centígrados para evitar a súa incidencia no clima. Pero se non se fixan datas, cantidades e formas, mal se poderá chegar a ese resultado dun xeito fiable e sobre todo sen ter garantías de que as cantidades que se reduzan e se fagan chegar a ONU sexan certas e fiables. Pero algo é algo xa que cando menos as reduccións de emisións que se fagan con diñeiro internacional estarán suxeitas a un completo sistema de comprobación. Para os distintos analistas parece que as cousas están claras. A máxima tensión deuse entre China e Estados Unidos por motivos obvios. China é unha economía emerxente, case con toda seguridade a segunda do mundo, e quere seguir crecendo sen que se lle poñan tachas medioambientais a ese desenvolvemento. Estados Unidos quere seguir crecendo e non atopa motivos ou non quere paralizar ese crecemento poñendo dificultades de sostenibilidade ao mesmo. Os demais a bailar a peza que lle poñen os que realmente mandan. Mentres tanto é evidente o cambio climático. É evidente o aumento de temperatura. É evidente que podemos destruír ou cando menos ameazar gravemente ao medio natural que sustenta a todas as especies. Seguiremos esperando polo cumio de Méjico do ano que ven para ver se a forza da razón se impón aos meros intereses mercantís que teñen un pequeno percorrido e senón véxase a crise e a incertidume económica na que vivimos froito de políticas miopes de moi corto alcance. En Lugo queremos poñer un Plan de Mobilidade que permita non só recuperar espazos urbanos para os lucenses senón tamén ser máis rigorosos e responsables ante o cambio climático. Sigo apostando para que cada un de nós tomemos medidas que permitan unha mellora medioambiental no noso contorno. http://www.jlorozco.com/index.asp?id=418 13/12/2009.- O venres da semana pasada, Lugo foi protagonista dunha reunión de usuarios de blogs e das distintas redes sociais que hai no universo real e virtual das novas tecnoloxías da comunicación. Son dos convencidos da importancia desas ferramentas de traballo e por iso procuramos fomentar o seu coñecemento e o seu uso. Ben é verdade que as veces tropezamos con unha barreira infranqueable como é o caso das dificultades técnicas que existen no medio rural para formarse e utilizar esas novas tecnoloxías, xa que as distintas operadoras prefiren buscar negocio nos lugares máis habitados e deixan para “mellor ocasión” a atención aos cidadáns que viven nese mundo rural espallado tan característico da nosa terra. Desde o Concello ademais de reclamar para que se atenda esa brecha “dixital” estamos prestando a nosa colaboración para que cando menos desde os centros de convivencia do rural se poida acceder a Internet, nas mellores condicións. Dí hoxe Joaquín Sabina, na revista “El País Semanal”, “no tengo ni teléfono móvil ni sé nada de Internet, aunque no soy tan imbécil como para no darme cuenta de que es un arma importantísima desde un punto de vista de la democratización del conocimiento”. Engade “lo que no me gusta es el anonimato. La cantidad de imbéciles, de babosos, de locos y de desesperados que utilizan eso para hacer daño y encima sin firmar”. Non deixa de ter razón no célebre cantante aínda que despois non se molla dun xeito taxativo o papel que xoga a Sociedade Xeral de Autores e a polémica se descargar, sen pagar, debe ser penalizado ou non. Aí queda para a discusións dos bloggers. Reitero a primeira afirmación: as novas tecnoloxías son un gran instrumento na democratización do coñecemento. Referíame eu na inauguración de ditas xornadas que a época que nos toca vivir poderíase comparar coa época do descubrimento da imprenta. Penso que me quedei corto xa que naquel momento houbo moitos países que quedaron a marxe do desenvolvemento daquela ferramenta e hoxe é posible que se poida chegar aos lugares máis recónditos deste universo. Só falta vontade política de que a técnica se poña ao servicio de todo o mundo. Homes e mulleres que hoxe teñen grandes dificultades para o acceso o saber poden aproximarse mellor coa utilización desta nova forma de comunicación. Pero ademais están rotas as fronteiras da comunicación, se non hai censura previa dos estados. Son tantas as posibilidades persoais e tantas as sociais e o uso que podemos facer das mesmas, que se nos abre un novo mundo que é preciso utilizar e perderlle medo. Sabemos como di Sabina que se pode facer un mal uso pero creo que é mellor confiar na responsabilidade no positivo desta nova ferramenta que fai que o mundo sexa máis pequeno e que esta a un golpe de clic. As posibilidades son infinitas. Aproveitémolas.